Waarom de Catacomben van Parijs bezoeken?
De Catacomben van Parijs, een waar ondergronds labyrint in het hart van de Lichtstad, zijn een van de meest mysterieuze en boeiende bezienswaardigheden in de Franse hoofdstad. Aantrekkelijk voor bezoekers van over de hele wereld, herbergen deze oude galerijen, ooit kalksteengroeven, nu de overblijfselen van miljoenen Parijzenaars. Diep in de stad gelegen, vertegenwoordigen ze een uniek aspect van de Parijse geschiedenis en erfgoed, waarin historische verhalen, stadslegendes en een onderscheidend architecturaal nalatenschap worden gemengd.
![](https://aws-tiqets-cdn.imgix.net/images/content/f368f203249b4653ac2da85f2824efc4.jpg?auto=format&fit=crop&h=500&ixlib=python-3.2.1&q=70&w=500&s=72f2c632742da9e8c8e7660dee0ead42)
advertentie
In dit artikel zullen we een tocht maken door deze ondergrondse wereld, waar elke gang en elk bot een verhaal vertelt. We zullen de kronkels van zijn ongewone architectuur, zijn eeuwenoude beeldhouwwerken en inscripties verkennen, en de geheimen van zijn creatie onthullen. Tenslotte zullen we praktische tips en trucs delen voor moderne ontdekkingsreizigers die gretig zijn om dit buitengewone monument te ontdekken, om ervoor te zorgen dat de ervaring net zo verrijkend als onvergetelijk is.
Geschiedenis van de Catacomben van Parijs
Laten we duiken in de rijke en complexe geschiedenis van de Catacomben van Parijs, een reis door de tijd die onthult hoe dit ondergrondse netwerk werd een van de meest fascinerende locaties in de hoofdstad. Dit gedeelte geeft een overzicht van de oorsprong en transformaties van de Catacomben, met de gebeurtenissen en beslissingen die deze buitengewone plek vorm hebben gegeven, nu een embleem van de Parijse geschiedenis.
Ontstaan van een unieke knekelhuis
De oorsprong van de Catacomben van Parijs gaat terug tot de 18e eeuw, een keerpunt voor de Lichtstad, geconfronteerd met aanzienlijke uitdagingen op het gebied van volksgezondheid. Vanwege de overbevolking van begraafplaatsen, in het bijzonder het Saints-Innocents-kerkhof, berucht vanwege de onhygiënische toestanden en overbevolking, ondernamen de Parijse autoriteiten een gedurfd project. Ze besloten de stoffelijke resten over te brengen naar de uitgestrekte en verlaten groeven van Tombe-Issoire, gelegen onder de vlakte van Montrouge.
Deze operatie, die in 1785 begon, leidde tot de creatie van het 's werelds grootste knekelhuis (11.000 m2), en een van de enige ondergrondse, die het gebeente van verscheidene miljoenen Parijzenaren huisvest.
Van stedelijk knekelhuis tot publiekstrekker
Aangewezen als het "Municipaal Knekelhuis van Parijs" op 7 april 1786, was de site geïnspireerd door de Catacomben van Rome, wat aanleiding gaf tot zijn mythische naam. Pas in 1809, onder leiding van inspecteur Héricart de Thury, die de ruimte transformeerde volgens een museografische en monumentale visie, werden de Catacomben opengesteld voor het publiek, aanvankelijk voorbehouden aan een welvarende en nieuwsgierige elite, en vervolgens geleidelijk aan een breder publiek, gefascineerd door deze unieke en duistere uitsnede van de Parijse geschiedenis.
Deze transformatie omvatte de zorgvuldige organisatie van de botten, die eerder in hopen waren achtergelaten, tot wanden die het model van de mijnwerkers 'hagues' volgden. De gevels zijn samengesteld uit afwisselende rijen van scheenbenen en schedels, waarachter de meer gefragmenteerde botten zijn opgestapeld. De Thury creëerde ook metselwerk monumenten in de stijl van de oude en Egyptische architectuur, zoals Dorische pilaren, altaren, cippi en graven, evenals kabinetten in de traditie van rariteitenkabinetten, één gewijd aan mineralogie, de ander aan pathologie. Deze laatste kamer toont exemplaren die de ziekten en deformaties van botten weerspiegelen volgens het onderzoek van Dr. Michel-Augustin Thouret in 1789.
![](https://storage.googleapis.com/images.alltrippers.com/2023105161823_catacombes-de-paris-ossements.jpg)
Naast deze artistieke en educatieve regeling, is het knekelhuis versierd met citaten en symbolen die aanzetten tot reflectie over de dood. Onder deze inscripties zijn er fragmenten van poëzie gericht op de dood door dichters als Alphonse de Lamartine en Antoine-Marin Lemierre. Deze teksten, verspreid door de galerijen, voegen een poëtische en filosofische dimensie toe aan de ervaring, de bezoekers aansporend tot introspectie en meditatie over de sterfelijkheid. Zo verwelkomt de inscriptie "Halt, dit is het rijk van de dood" bezoekers bij de ingang van het knekelhuis, waarmee de unieke en contemplatieve sfeer van de plek wordt benadrukt.
Deze opening markeerde het begin van een fascinatie die tot op de dag van vandaag voortduurt, waardoor deze ondergrondse gangen een uniek getuigenis van de geschiedenis en cultuur van Parijs zijn geworden.
Architectuur en inrichting
De architectuur en indeling van de Catacomben van Parijs reflecteren de complexiteit en vernuftigheid van deze historische site. In deze sectie zullen we de unieke structuur van de Catacomben verkennen, van de groeves die getransformeerd zijn in een ossuarium tot de moderne aanpassingen voor bezoekers. De architectonische ingrepen en ontwikkelingen door de eeuwen heen onthullen niet alleen een technische expertise, maar ook een bijzonder facet van de Parijse geschiedenis.
Een onderaards labyrint
De Catacomben van Parijs zijn gekenmerkt door een complexe en fascinerende ondergrondse architectuur. Dit labyrint van tunnels, dat zich uitstrekt onder een groot deel van de stad, bestond oorspronkelijk uit kalksteengroeven, gebruikt voor de bouw van vele Parijse gebouwen. Getransformeerd in een ossuarium in de 18e eeuw, zijn deze groeves een netwerk van galerijen geworden die de overblijfselen van miljoenen Parijzenaars huisvesten.
Vindingrijkheid en stabiliteit
Het werk van Charles-Axel Guillaumot (1730-1807), architect en Eerste Algemeen Controleur van de Koninklijke Gebouwen, speelde een cruciale rol in het stabiliseren van deze ondergrondse ruimtes. Hij werd de eerste inspecteur van de groeves van Parijs en werkte onvermoeibaar, ondanks een tumultueuze historische periode, om de stad te ondersteunen onder het oppervlak, waarbij hij een soort ondergrondse 'dubbelganger' van het Parijs van de Verlichting creëerde.
Zijn expertise zorgde voor de veiligheid en de lange levensduur van de Catacomben, met name door de installatie van pilaren en ondersteunende muren. Zijn werk was essentieel om een algemene ineenstorting van de hoofdstad, die zich aan het einde van de 18e eeuw dramatisch begon te manifesteren, te voorkomen.
Deze ondergrondse constructiewerken, die vandaag de dag nog zichtbaar zijn, getuigen van zijn architectonische en technische vindingrijkheid.
Moderne aanpassingen
In de loop der tijd hebben de Catacomben aanpassingen ondergaan om te voldoen aan de behoeften van moderne bezoekers. De installatie van elektriciteit in 1987 was een belangrijk keerpunt, waardoor comfortabelere en veiligere bezoeken mogelijk werden gemaakt. Voorheen werden bezoeken uitgevoerd bij kaarslicht, wat een mysterieuze en enigszins plechtige sfeer creëerde, maar minder praktisch was. Deze verbeteringen hebben de Catacomben toegankelijk gemaakt voor een breder publiek, terwijl hun historische karakter en unieke ambiance bewaard zijn gebleven.
Opmerkelijke attracties
Buiten hun fascinerende geschiedenis, zijn de Catacomben van Parijs gevuld met gebieden en kenmerken die bijzonder opmerkelijk zijn. Deze sectie belicht de meest opvallende attracties van de site, elk met zijn eigen unieke verhaal en bijdragend aan de mysterieuze aura van de Catacomben. Van sculpturale kunst tot historische markeringen, deze interessante punten verrijken het bezoek aanzienlijk.
![](https://aws-tiqets-cdn.imgix.net/images/content/f368f203249b4653ac2da85f2824efc4.jpg?auto=format&fit=crop&h=500&ixlib=python-3.2.1&q=70&w=500&s=72f2c632742da9e8c8e7660dee0ead42)
Het negatief van Parijs
Het gedeelte dat bekend staat als "Het negatief van Parijs" in de Catacomben is werkelijk een van hun meest fascinerende kenmerken. Terwijl bezoekers door deze ondergrondse gangen lopen, kijken ze vol verbazing naar de namen van Parijse straten die zorgvuldig in de gewelven boven hun hoofd gegraveerd zijn. Deze inscripties bieden een uniek perspectief, alsof de stadsstraten weerspiegeld worden in een ondergrondse wereld. Deze architectonische eigenaardigheid creëert een treffende visuele en conceptuele verbinding tussen de bruisende stad erboven en de stille onderwereld.
Dit gedeelte, vaak omschreven als de donkere weerspiegeling van de Stad van het Licht, is een aangrijpende herinnering aan de turbulente geschiedenis van Parijs. Het symboliseert de intieme verbinding tussen de stad en zijn catacomben, een levende metafoor voor de relatie tussen leven en dood, licht en duisternis. De gegraveerde namen fungeren als een brug tussen de twee werelden, en nodigen bezoekers uit tot diepe reflectie over de geschiedenis en ziel van Parijs. Door dit deel van de Catacomben te lopen, kan men niet anders dan een verbinding voelen met het verleden, een ervaring die zowel leerzaam als emotioneel geladen is, en de verborgen dimensies van de Franse hoofdstad benadrukt.
Het Paviljoen van Ledoux
Het Paviljoen van Ledoux is een belangrijke historische getuige van de architectuur van het Ancien Régime. Ontworpen door Claude-Nicolas Ledoux, maakte dit paviljoen deel uit van de zogenaamde "Enfer" barrière, een belastingcontrolepunt bij de ingang van Parijs. Het ontwerp, dat dateert uit 1785, omvatte twee symmetrische paviljoens, geïnspireerd door Griekse propyleeën, en diende als symbool van staatsmacht. De paviljoens hebben vier niveaus, elk met eigen architectonische details, zoals Toscaanse kolommen en een serliana.
Symbolen van koninklijke macht en belastingongelijkheden, waren de barrières één van de eerste doelwitten tijdens de revolutionaire opstanden van 1789. Nadat ze waren geplunderd en verbrand, werd de Enfer barrière hersteld en hernoemd naar "barrière Égalité". Later, in 1867, werd het westelijke paviljoen gebruikt door de Dienst Openbare Wegen van de Stad Parijs en de Algemene Inspectie van Groeven, terwijl het oostelijke paviljoen diende als een kazerne.
In 1907, na inspanningen van de Commissie van Oud Parijs om ze te behouden, werd de voormalige Enfer barrière, samen met andere historische barrières, geclassificeerd als historische monumenten.
De middeleeuwse werkplaats
De werkplaats van de Catacomben van Parijs, een levendig getuigenis van het middeleeuwse tijdperk, is een echte geschiedenisles over de oude techniek van steengroevebouw. Deze methode, genaamd "hagues et bourrages", was cruciaal voor de constructie van ondergrondse tunnels.
In dit gedeelte kunnen bezoekers twee soorten pilaren observeren die getuigen van de evolutie van bouwtechnieken door de eeuwen heen. Het eerste type, de gedraaide pilaar, typisch voor de middeleeuwen, betrof het laten staan van een deel van de kalksteenrots om het plafond te ondersteunen. Hoewel functioneel, leidde dit proces tot een aanzienlijk verlies aan bouwmaterialen. Als reactie werd aan het eind van de 15e eeuw de pilaar met armen geïntroduceerd. Deze innovatieve methode gebruikte ruwweg gehouwen blokken rots die handmatig werden gestapeld, en bood een efficiënter gebruik van grondstoffen. Compleet met hagues, muren van stenen die de groevevulling en puin tegenhielden, bieden deze robuuste pilaren en rustieke architectuur bezoekers een fascinerende blik in middeleeuwse bouwmethoden, en benadrukken de oudheid en complexiteit van de Catacomben van Parijs.
De beeldhouwwerken van Décure
De beeldhouwwerken door Décure in de Catacomben van Parijs vertegenwoordigen een fascinerende samenkomst van geschiedenis, kunst en persoonlijke herinnering. François Décure, een voormalige soldaat in het leger van Lodewijk XVI, werd in 1777 een groeve-arbeider in de Catacomben om te helpen de steengroeven te versterken.
Tussen 1777 en 1782, sneed Décure, ook bekend als Beauséjour, tijdens zijn lunchpauzes de kalkstenen muren van de Port-Mahon galerij uit, genoemd naar zijn hoofdwerk. Zijn meest opmerkelijke werk is een afbeelding van het fort van Port-Mahon op Minorca, waar hij gevangene was geweest van de Engelsen. Ongelooflijk genoeg creëerde hij deze beeldhouwwerken uit het geheugen, met behulp van primitieve gereedschappen van die tijd. Décure noemde deze plaats zijn "salon", waar hij ook een tafel en banken in de steen hieuw. Dit persoonlijke en artistieke gebied trok zelfs de aandacht van persoonlijkheden zoals de Graaf van Artois, de zwager van Marie-Antoinette en de latere koning Karel X van Frankrijk, die in 1787 de salon bezocht.
Tragisch genoeg leidde Décure's passie voor zijn kunst tot zijn vroegtijdige dood. Bij een poging om een trap te bouwen om makkelijker toegang te krijgen tot zijn beeldhouwwerken, werd hij het slachtoffer van een aardverschuiving en stierf kort daarna.
Deze beeldhouwwerken, buiten hun artistieke waarde, getuigen van menselijke veerkracht en creativiteit in het licht van tegenspoed. Ze bieden bezoekers een intieme en ontroerende blik in het leven van een man die zijn ondergrondse werkomgeving transformeerde in een ruimte voor persoonlijke en artistieke expressie.
Het ossuarium: het hart van de Catacomben
Eindelijk biedt het ossuarium, het middelpunt van de Catacomben, een spektakel dat zowel macaber als fascinerend is. De met botten beklede muren, vergezeld van gegraveerde citaten en symbolen, weerspiegelen een tijd waarin de dood dagelijks aanwezig was in het leven van de Parijzenaars.
Meer dan zijn macabere aspect, het ossuarium van de Catacomben van Parijs, dat menselijke kwetsbaarheid en de vergankelijkheid van de tijd oproept, is een plaats van diepgaande reflectie over leven, dood en menselijke vergankelijkheid, verrijkt door een opmerkelijke artistieke en educatieve opstelling.
Beroemdheden en legendes
De catacomben van Parijs zijn niet alleen een begraafplaats voor de naamlozen, maar ook een laatste rustplaats voor bekende historische figuren en de wieg van talrijke legendes. Dit gedeelte gaat dieper in op de verhalen van de illustere persoonlijkheden die hier rusten en de mythen die deze mystieke plaats omringen, wat een extra dimensie van diepte en mysterie toevoegt aan de ervaring van de catacomben.
Laatste rustplaats van historische figuren
De Catacomben van Parijs dienen als de laatste rustplaats voor miljoenen anonieme Parijzenaars alsook belangrijke historische persoonlijkheden. Figuren zoals Maximilien de Robespierre, Jean-Paul Marat, Charles Perrault, Jean de La Fontaine en Nicolas Fouquet liggen in deze ondergrondse toevlucht. Hun aanwezigheid verleent de Catacomben een speciale status, waarin historische grandeur samengaat met collectief geheugen.
Slachtoffers van de Terreur
Op een aangrijpende wijze herbergen de catacomben ook de overblijfselen van talrijke guillotineslachtoffers tijdens de Regeerperiode van de Terreur, inclusief die van Koning Lodewijk XVI en Marie-Antoinette. Dit stuk van de Catacomben dient als een stille herinnering aan de turbulentie en de ingrijpende veranderingen in de Franse geschiedenis.
Legendes en mysteries
Ten slotte zijn de Catacomben doordrenkt met legendes en mysteriën. Eén van de beroemdste is het verhaal van het spook van Marie-Antoinette dat de donkere gangen doolt, wat een laag van mystiek en intrige toevoegt aan het bezoeken van deze historisch geladen plekken.
![](https://storage.googleapis.com/images.alltrippers.com/2023105161752_catacombes-de-paris-couloir.jpg)
Praktische informatie voor bezoekers
Voor een rustig en georganiseerd bezoek aan de Catacomben van Parijs is het essentieel om bepaalde praktische informatie te kennen. Van het boeken van tickets tot het plannen van je route, deze details zijn cruciaal om te zorgen voor een plezierige en probleemloze ervaring. Deze sectie biedt je alles wat je moet weten voordat je afdaalt in de diepten van dit historische monument.
Planning en beperkingen
Een bezoek aan de Catacomben van Parijs vereist zorgvuldige planning, vooral vanwege capaciteitsbeperkingen. Met een limiet van 200 bezoekers binnen op elk moment, wordt het aangeraden om van tevoren te reserveren, vooral tijdens de piektoeristenseizoenen. Deze maatregel zorgt niet alleen voor de veiligheid van de bezoekers, maar ook voor een betere bezoekervaring.
Openingstijden
De Catacomben van Parijs zijn het hele jaar door geopend, van dinsdag tot en met zondag, van 9:45 uur tot 20:30 uur (laatste toegang om 19:30 uur).
De Catacomben zijn gesloten op maandagen, 1 januari, 1 mei en 25 december.
Ze blijven open op Hemelvaartsdonderdagen, evenals op 14 juli, 15 augustus, 1 november en 11 november, tenzij deze dagen op een maandag vallen.
Prijzen en opties
![](https://aws-tiqets-cdn.imgix.net/images/content/f368f203249b4653ac2da85f2824efc4.jpg?auto=format&fit=crop&h=500&ixlib=python-3.2.1&q=70&w=500&s=72f2c632742da9e8c8e7660dee0ead42)
In %%jaar%%, zijn de ticketprijzen als volgt:
advertentie
- Normale prijs (audiogids inbegrepen): 29€
- Verlaagde prijs* (audiogids inbegrepen): 23€
- Kindertarief (5 tot 17 jaar oud): 10€ (zonder audiogids)
- Audiogids: een extra 5€
De audiogids, beschikbaar in meerdere talen, biedt een informatieve en meeslepende aanvulling op het bezoek.
* Houders van de "Paris Pass Familles" of "Famille nombreuse" kaart, actieve leraren, jongeren van 18 tot 26 jaar, studenten, technische leraren van de justitiële jeugdbescherming, houders van de "Pass Paris Seniors" of "Pass Paris Access'" kaart (voormalige Navigo Emeraude Améthyste), leden van het Frans Genootschap voor Kunstgeschiedenis, de Nationale Maatschappij van Franse Oudheidkundigen, de Franse Kunstbehoud Vereniging en de Franse Archeologische Maatschappij.
Een geleide rondleiding in het Frans "Ontdekking van de Catacomben" wordt elke dinsdag (om 18:00 uur) en donderdag (om 13:00 uur) aangeboden.
Toegang is gratis voor kinderen onder de 5 jaar. Kinderen onder de 14 jaar moeten worden begeleid door een volwassene.
Bezoekroute
De bezoekroute, met een uitgestrektheid van 1,5 km en zich bevindend 20 meter onder de grond, begint met een spiraalvormige trap van 131 treden. Dit initiatiepad leidt tot een reeks informatieve panelen over de geschiedenis van de Catacomben. Het bezoek, dat éénrichtingsverkeer is, biedt een meeslepende ervaring in de geschiedenis van Parijs, en de uitgang bevindt zich op een andere locatie dan de ingang (112 treden omhoog), waardoor nieuwe facetten van de buurt ontdekt kunnen worden.
Adres en toegang
Gelegen op 1, avenue du Colonel Henri Rol-Tanguy (Place Denfert-Rochereau) in Parijs, met een andere uitgang op 21 bis, avenue René-Coty, zijn de Catacomben van Parijs makkelijk bereikbaar met openbaar vervoer, waarbij de halte Denfert-Rochereau het dichtstbijzijnde is.
Voor degenen die met de auto reizen, is er een betaalde parkeergelegenheid beschikbaar op 83 bd Saint-Jacques.
Er zijn toiletten beschikbaar voor bezoekers bij de ingang en uitgang van de Catacomben.
Tips en trucs voor een aangenaam bezoek
Om te zorgen voor een onvergetelijke en comfortabele ervaring tijdens uw bezoek aan de Catacomben van Parijs, is het belangrijk om een aantal praktische tips op te volgen. Of het nu gaat om het reserveren van kaarten, kledingvoorschriften of overwegingen met betrekking tot gezondheid en toegankelijkheid, deze aanbevelingen zullen u helpen volop te genieten van uw verkenning van deze unieke historische plaats.
- Voorbereiden op het bezoek: het wordt ten zeerste aanbevolen om uw tickets van tevoren te boeken, vooral tijdens het toeristische hoogseizoen. Deze voorzorgsmaatregel stelt u in staat om lange wachtrijen te vermijden en zorgt voor uw toegang.
- Gepaste kleding: de temperatuur in de Catacomben is constant, rond 14°C. Het is aan te raden om een trui of een lichte jas te dragen, ook in de zomer, om comfortabel te blijven gedurende het bezoek.
- Duur van het bezoek: het bezoek duurt over het algemeen van 45 minuten tot 1 uur. Deze duur kan variëren afhankelijk van uw looptempo en uw interesse in de historische en architectonische details langs de route.
- Fotografie: het maken van foto's is toegestaan in de Catacomben, maar zonder het gebruik van flits. Dit helpt om de unieke sfeer van de plaats te behouden en respecteert de rust van andere bezoekers.
Het is verboden om de kunstwerken, botten en decor aan te raken.
Gezondheid en toegankelijkheid
De locatie is niet toegankelijk voor mensen in rolstoelen of die wandelaars gebruiken vanwege de toegangscondities. Het wordt ook niet aanbevolen voor mensen met beperkte mobiliteit, die lijden aan claustrofobie, hart- of ademhalingsinsufficiëntie, of die verstoord kunnen worden door de plaats.
Visueel beperkte en blinde mensen moeten te allen tijde vergezeld zijn.
Geleidehonden voor blinden zijn toegestaan.
Bezoekers moeten zich bewust zijn van de ongelijke en gladde vloeren, smalle ruimtes en de lage verlichting.
De Catacomben van Parijs bieden veel meer dan alleen een toeristisch bezoek: ze nodigen u uit op een reis door de tijd, cultuur, en de mysteries van de Franse hoofdstad. Deze in zijn soort unieke plaats, die geschiedenis, kunst en architectuur mengt, blijft een aangrijpende getuigenis van de complexe relatie tussen Parijs en zijn verleden. Of het nu voor geschiedenisliefhebbers, architectuurfans of gewoon nieuwsgierigen is, een bezoek aan de Catacomben belooft een onvergetelijke ervaring, die een blijvende indruk achterlaat lang nadat u weer naar de oppervlakte van de Lichtstad bent teruggekeerd.
Nabij de Catacomben van Parijs
De ontdekking van de Catacomben van Parijs is een fascinerende en unieke ervaring, die bezoekers onderdompelt in de historische diepten van de stad. Maar het avontuur stopt niet bij de poorten van deze mythische plek, de omgeving van de Catacomben is vol van andere culturele en historische schatten:
- Lion de Belfort: dit embleem van monument op Place Denfert-Rochereau heeft een leeuwenbeeldhouwwerk, dat de weerstand van de stad Belfort symboliseert tijdens de Frans-Duitse oorlog.
- Musée de la Libération de Paris - musée du Général Leclerc - musée Jean Moulin: dit aan de geschiedenis van de Bevrijding van Parijs tijdens de Tweede Wereldoorlog en aan de emblematische figuren generaal Leclerc en Jean Moulin gewijde museum is een must-see voor liefhebbers van geschiedenis.
- Rue Daguerre: Rue Daguerre staat bekend om zijn traditionele Parijse marktsfeer, waardoor bezoekers een authentieke ervaring van het dagelijkse leven in Parijs krijgen.
- Fromagerie Vacroux: deze traditionele kaaswinkel, ook gelegen aan Rue Daguerre op slechts 3 minuten van de Catacomben, is perfect om Franse kazen te ontdekken en te proeven.
- Église Saint-Dominique: deze kerk is een mooi voorbeeld van Parijse religieuze architectuur, die een moment van rust en spiritualiteit biedt.
- Observatoire de Paris: de sterrenwacht van Parijs is niet alleen een belangrijk wetenschappelijk centrum, maar ook een historisch gebouw dat indrukwekkende uitzichten over de stad biedt.
- Institut Giacometti: dit instituut is gewijd aan het werk van Alberto Giacometti, een beroemde Zwitserse kunstenaar bekend om zijn unieke beeldhouwwerken.
- Fondation Cartier pour l'art contemporain: deze stichting is een ruimte die aan hedendaagse kunst is gewijd, met gevarieerde en vernieuwende tentoonstellingen.
- Cimetière Montparnasse: u kunt deze beroemde begraafplaats bezoeken waar vele persoonlijkheden rusten, zoals Serge Gainsbourg en Simone de Beauvoir.
Deze locaties bieden een verscheidenheid aan culturele en historische ervaringen die het bezoek aan de Catacomben verrijken met diverse perspectieven op geschiedenis, kunst en het dagelijkse leven in Parijs.